ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ (ΚΥΡΙΟΣ ΕΜΑΥΤΟΥ)

 

Πόσες φορές αφήσαμε τους άλλους να μας γεμίσουν με θυμό; Πόσες φορές δεν κρατηθήκαμε και είπαμε πράγματα που πλήγωσαν τον συνάνθρωπό μας και μετά μας άφησαν πικρία; Πόσες φορές παραφερθήκαμε και βγήκαμε εκτός ορίων; Πόσες φορές δεν κλάψαμε και πόσες κάναμε άλλους να κλάψουν. Αμέτρητες! Ούτε που τις χωρά ο ανθρώπινος νους κι η μνήμη…

Κι όλα αυτά γιατί; Για χάρη εκείνου του εγωισμού, που δεν μας αφήνει να ημερέψουμε στιγμή. Όλα στο βωμό εκείνου του εγωκεντρισμού, που τον αφήνουμε να κλείνει την πόρτα κατάμουτρα στη αγάπη και δεν κάνουμε τίποτα. Παρά μόνο μένουμε θεατές στο ολοκαύτωμα της ψυχικής μας ηρεμίας και της ίδιας μας της ζωής.

Είναι τόσο δύσκολος  αγώνας να κρατήσει κάποιος ορθή  πορεία, όσο  εύκολο είναι να ξεφύγει από την πορεία του και να χαθεί. Θέλει συνεχή αγώνα εσωτερικό και εξωτερικό. Θέλει όλες σου οι δυνάμεις να παλεύουν να αποκτήσουν και να διατηρήσουν μετέπειτα την εγκράτεια. Δεν είναι δα εύκολο πράγμα να ημερέψεις και να πείσεις ένα θηρίο να κλειστεί στο κλουβί. Πρέπει να μάθουμε πρώτα τον εαυτό μας και μετά να τον κάνουμε να κινείται εντός των ορίων και όχι ανεξέλεγκτα. Με την εγκράτεια αυτό πετυχαίνεις, να πορεύεσαι μέσα στα όρια. 

Καλό θα ήταν να προσπαθούμε αδιάκοπα να νικούμε τους εμπαθείς λογισμούς με γνώμονα κάθε φορά την εγκράτεια και την αγάπη προς τον πλησίον. Η αγάπη δεν πρέπει να παραμερίζεται και να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Πρέπει πάντα να έχει πρωτεύοντα ρόλο στις σκέψεις και τις πράξεις μας. Πρέπει διαρκώς να καταφέρνουμε να εναντιωνόμαστε με περίσσιο θάρρος και γενναιότητα ενάντια στο θυμό, τις καταστροφικές επιθυμίες και τους πονηρούς λογισμούς, που τριβελίζουν τη ζωή μας. Πρέπον είναι, λοιπόν, να αφιερώσουμε έστω και μια γωνίτσα στην εγκράτεια, που τόσα μας προσφέρει.

Δεν πρέπει να στερούμε την ευκαιρία για ηρεμία και αγαλλίαση από τον εαυτό μας. Του το οφείλουμε να κάνουμε αυτήν την προσπάθεια. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι που μας βοηθούν να εξοικειωθούμε με την εγκράτεια.  Η νηστεία είναι ένας από τους  δικούς μου τρόπους. Μην το βλέπετε σαν θρησκευτικό  εξαναγκασμό, αλλά επιλογή. . .Δεν αναφέρομαι τόσο στην διατροφική νηστεία, όσο στην ψυχοσυναισθηματική . Για παράδειγμα άλλοι προτιμούν το διαλογισμό, άλλοι την ανάγνωση, την πνευματική θεωρία και άλλοι την προσευχή. Ο καθένας πρέπει να βρει αυτόν που του ταιριάζει και να τον πράττει όσο το δυνατόν συχνότερα μέχρι να καταφέρει το διαρκές και αδιάκοπο.

            Η εγκράτεια εξευγενίζει τον άνθρωπο. Τον βοηθά να καθαρίσει  την ψυχή από κάθε καταστροφικό πάθος.  Με την πολύτιμη βοήθειά της απελευθερώνεται  το ανθρώπινο πρόσωπο από τα δεσμά των κακών έξεων. Όταν ο άνθρωπος είναι ήρεμος ψυχικά τότε αυτό θα συντελέσει και  στην καλή υγεία του σώματος. Κανείς ποτέ δεν αρρώστησε από την εγκράτεια. Απεναντίας, η ακράτεια και η πλησμονή γίνεται πρόξενος πολλών ψυχοσωματικών ασθενειών, που στις μέρες μας βασανίζουν πολλούς. Ο σύγχρονος άνθρωπος, μπορεί να είναι δεμένος πάνω στο όχημα της υπερκαταναλωτικής και υλιστικής κοινωνίας και δύσκολα  μπορεί να εννοήσει την ωφέλεια της εγκρατείας αλλά με υπομονή και επιμονή μπορεί να κάνει θαύματα.

Σωτηρούλα Ευθυμιάδου