Άραγε έχουμε αναλογιστεί πόσο
σκοτάδι και πόσο φως κρύβεται μέσα σε ένα γυναικείο μυαλό; Πώς βλέπουμε τον εαυτό μας; Πώς μας βλέπουν
οι άλλοι; Πόσο αποφασιστικές μπορούμε να γίνουμε; Πώς ταυτόχρονα με μια μαχήτρια ζει παράλληλα και
μια τρομαγμένη; Ποιες οι ανάγκες μας; Οι φοβίες μας; Τα πραγματικά μας όνειρα; Τα
πρέπει και τα θέλω μας; Οι προτεραιότητες μας;
Έχοντας γίνει τόσες μάχες και
έχοντας δοθεί τόσοι αγώνες για τα δικαιώματα των γυναικών, για τη θέση τους στην
κοινωνία για την ίδια τους τη ζωή, στέκεσαι μια στιγμούλα έξω απ’ όλα και
συνειδητοποιείς ότι μάλλον μας χρύσωσαν το χάπι ή μήπως το χρυσώσαμε εμείς οι ίδιες;
Από την εμβρυακή ακόμα ηλικία το φύλο μας επιρρίπτει
ευθύνες χαοτικές και άγνωστες. Γεννιόμαστε και διδασκόμαστε αυστηρά και
ανεξάντλητα πώς να γίνουμε γυναίκες, λες
και είναι κάποιου είδους επάγγελμα. Διδασκόμαστε από τις απογόνους αυτών που
έχυσαν αίμα για το φεμινισμό και την ανεξαρτησία και την ισότητα των γυναικών. Και
είναι λιγάκι αστείο..!
Από τις απαρχές της ζωής μας έως και το τέλος της
παλεύουμε ανάμεσα σε ροζ συννεφάκια με τέρατα και δράκους και ζούμε με το άγχος
μη μας σπάσει το νύχι και μη μας χαλάσει το μαλλί. Δε σκεφτόμαστε καθαρά και
πόσο μάλλον δε βλέπουμε.
Εξαρχής ακούμε: Φόρα ροζ, είσαι
κοριτσάκι. Να είσαι ευγενική και χαμογελαστή. Είσαι κοριτσάκι. Μη μαλώνεις και
μπλέκεις σε καβγάδες για να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, τι είσαι αλήτης; Κορίτσι είσαι. Δεν κάνουν έτσι
τα κορίτσια! Ανήκεις στο αδύναμο φύλο.
Πρέπει να ακολουθείς τους κανόνες. Πάντα! Είμαι όμορφη αν με θεωρούν οι άλλοι όμορφη ή αν με βλέπω στον καθρέπτη και με
θεωρώ όμορφη; Ίσιωσε την πλάτη σου. Μην
καμπουριάζεις . Περπάτα όμορφα. Κάνε αποτρίχωση. Βγάλε τα φρύδια σου. Είσαι
χοντρή – κάνε δίαιτα. Είσαι πλαδαρή – κάνε γυμναστική. Μη θηλάζεις το παιδί σου
– θα πέσει το στήθος σου. Μην σπουδάζεις κάτι γιατί αυτό είναι για άντρες. Μην
μαθαίνεις κάτι που λαχταράς γιατί θα συναναστρέφεσαι μόνο με άντρες. Δε θα τα
βγάλεις πέρα μαζί τους. Άλλαξε τα μαλλιά
σου. Βάψε το δέρμα σου. Βάψε τα νύχια σου. Αγόραζε συνέχεια ρούχα. Δεν είσαι
όμορφη με τα παλιά. Άλλαξε τα παπούτσια, ποιος θα σε προσέξει με αυτά που
φοράς; Σε απάτησε ο σύντροφος; Μήπως σε χτύπησε; Συγχώρεσε τον. Αλλιώς θα μείνεις μόνη σου για
μια ζωή. Μην εκρήγνυσαι. Μη βρίζεις και μη φωνάζεις. Μάθε να σωπαίνεις! Σεβάσου τον άντρα σου κι ας μην ξέρει εκείνος
τι είναι σεβασμός. Ξέχνα τα όνειρά σου και εγκατέλειψε τους στόχους σου,
παραμεγάλωσες. Πότε θα παντρευτείς; Με τέτοιο χαρακτήρα να δω ποιος θα σε
πάρει. Δεν έχεις παιδιά; Είσαι στείρα. Δε θέλεις παιδιά; Είσαι μη αποδεκτή και
εφόρου ζωής κατακριτέα. Είσαι τσαμπουκάς και μαγκιόρα και δε σηκώνεις μύγα στο
σπαθί σου; Είσαι λεσβία. Είσαι πιο έξυπνη από τον άντρα συνάδελφο και του παίρνεις
τη θέση; Στάνταρ έκανες τα γλυκά μάτια στο αφεντικό. Δεν την πήρες με την αξία
σου. Απορρίπτεις κάποιον ερωτικά; Είσαι ψηλομύτα! Θέλεις να μη δεσμευτείς και
να χαίρεσαι τον έρωτα χωρίς να ενοχλείς κανέναν; Είσαι πουτάνα. Όλοι το ξέρουν αυτό. Κι άλλα
τόσα…
Και τα περισσότερα δεν είναι που
τα δεχόμαστε έτσι απλά, αλλά οι περισσότερες τα θεωρούμε και δεδομένα. Κάνουμε
ένα βήμα μπρος για τα μάτια του κόσμου και δυο πίσω από τη δειλία μας. Πόσο
λυπηρό. Και μη τρέξετε να πείτε πως τα περισσότερα από αυτά που κάνετε είναι
δική σας επιθυμία. Γιατί σε έναν απολογισμό αποφάσεων και ενεργειών θα βλέπατε
το αποτέλεσμα. Δεσμώτες είστε και είμαστε, μέσα στο σπήλαιο και οι περισσότερες,
εκεί μέσα θα πεθάνετε. Δεν θα αξιωθείτε να δείτε το υπέρτατο αγαθό ή έστω να το
γευτείτε. Κάποιες καταφέρνουν να γίνουν γυναίκες και κάποιες πεθαίνουν
γυναικούλες!
Υπάρχουν όμως και οι άλλες! Αυτές
που δε μασάνε τα λόγια τους. Αυτές που δίνουν τις μάχες τους κ δε χαρίζονται
για τίποτα λίγο και ευτελές. Υπάρχουν και εκείνες που προτιμούν τις επαναστάσεις
από τη βόλεψη του καναπέ τους. Κείνες που για τα θέλω τους γυρίζουν τον κόσμο
πάνω κάτω. Εκείνες που επειδή δεν τις φτάνετε προσπαθείτε να τις κατατροπώσετε.
Αλλά δεν πέφτουν! Είναι πραγματικά παλικάρια κι ας φοράνε δωδεκάποντα. Είναι
θεριά ανήμερα και δε φοβούνται. Είναι ίσες και πολλές φορές καλύτερες από τον
οποιοδήποτε. Είναι και γυναίκες και
εργάτριες και βασίλισσες και πολεμίστριες και μάνες και σύζυγοι και αδερφές και
κόρες και ερωμένες και καθαρίστριες και μορφωμένες και σπουδάστριες και φίλες
και ότι άλλο φαντάζεστε. Σέβονται τον εαυτό τους και φροντίζουν πολύ καλά να το
κάνουν και οι άλλοι. Δε τους νοιάζει τι θα πει ο κόσμος. Είναι ελεύθερες. Αποφασίζουν για τη ζωή τους και
δέχονται τις συνέπειες. Κατάφεραν να βγουν από το σπήλαιο. Μερικές γυρίζουν να
ελευθερώσουν κι άλλες, μερικές όχι. Άλλες τα καταφέρνουν κι άλλες πάλι όχι. Είναι
όλες τους γυναίκες! Κι αν η καρδιά τους είναι άβυσσος, έχει κι
αυτή την ομορφιά και τη γοητεία της.
Σήμερα, είναι παγκόσμια ημέρα της
γυναίκας. Μην προσδοκάτε λουλούδια και
σοκολατάκια αλλά σεβασμό και αγάπη. Όχι μόνο μια Παγκόσμια Ημέρα, αλλά κάθε ημέρα αξίζει δόξα σε αυτό το πλάσμα, που
λέγεται γυναίκα, η οποία ζει και μάχεται καθημερινά σ’ έναν κόσμο φτιαγμένο
από άντρες για άντρες. Και άμα δεν παλέψετε γι’ αυτά που σας αξίζουν, τίποτα
δεν πρόκειται να σας χαριστεί. Η ζωή είναι γυναίκα .. και .. η γυναίκα είναι
ζωή!
Απολαύστε την!
Απολαύστε την!
Σωτηρούλα
Ευθυμιάδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου