Η ΓΈΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ

Ο Κρόνος αφού εκθρόνισε βίαια τον πατέρα του, τον Ουρανό, ο οποίος έριχνε τα νεογέννητα παιδιά του σε μια βαθιά σπηλιά για να μη του πάρουν το θρόνο , αρνήθηκε  να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη και έπραττε όμοια με τον πατέρα του, καθώς κατάπινε τα νεογέννητα παιδιά του . Όλα εκτός του Δία, όπου η μητέρα του , Ρέα, τον έκρυψε για να τον σώσει. Όταν ο Δίας μεγάλωσε πήγε να πολεμήσει τον πατέρα του για να πάρει το θρόνο και να σώσει τα αδέρφια του.

Έτσι  ξέσπασε ένας μεγάλος πόλεμος μεταξύ των Τιτάνων και των Ολύμπιων θεών. Ο Κρόνος είχε με το μέρος του τους Τιτάνες και ο Δίας τα αδέλφια του. Ο πόλεμος διήρκησε δέκα ολόκληρα χρόνια. Ο Δίας, τελικά,  νίκησε και έγινε ο κυρίαρχος του κόσμου.

                Με θαυμαστό τρόπο ο Δίας έβαλε σε τάξη το σύμπαν, τον κόσμο των θεών και των ανθρώπων. Έπειτα ήρθε η ώρα να παντρευτεί. Στον γάμο του, ρώτησε τους καλεσμένους τι ήταν αυτό που τους έλειπε και εκείνοι του απάντησαν πως έπρεπε να φτιάξει κάποιες θεότητες που θα μπορούσαν, με ταιριαστά λόγια και μουσική  να υμνολογήσουν τα μεγάλα κατορθώματα του. Έτσι και έπραξε…

                Ο Δίας συνάντησε τη Μνημοσύνη, την κόρη του Ουρανού και της Γης και κυρά του βοιωτικού βουνού Ελευθήρα,  και κοιμήθηκε μαζί της εννέα συνεχόμενα βράδια. Ο καρπός  αυτής της σχέσης ήρθε μετά από ένα χρόνο στην Πιερία, όχι πολύ μακριά από τον Όλυμπο, που ήταν η κύρια κατοικία του Δία, όταν η Μνημοσύνη έφερε στον κόσμο εννέα κόρες.

            Έτσι γεννήθηκαν οι Μούσες!  Έμεναν στον Όλυμπο και όταν μεγάλωσαν, έγιναν πολύ έξυπνες και όμορφες. Όλες τους είχαν ιδιαίτερη αγάπη και έφεση για τη μουσική και το χορό, δεν τις ενδιέφεραν οι καθημερινές ανθρώπινες ασχολίες και έψαχναν μονίμως έναν ήσυχο τόπο για να αφιερωθούν στις Καλές Τέχνες. Ο Δίας ήταν περήφανος για τις κόρες του και δε χόρταινε να τις ακούει. Ήταν  κήρυκες και υμνωδοί των θεών αλλά κυρίως του μεγαλείου του Δία και των νόμων, που όρισε  να ρυθμίζουν  τη ζωή των θεών και των ανθρώπων. Οι Μούσες διασκέδαζαν τους Ολύμπιους θεούς και στα συμπόσια, τραγουδώντας και παίζοντας λύρα. Τα ονόματα τους ήταν  Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολύμνια, Ουρανία και Καλλιόπη.

                Η Καλλιόπη ήταν η προστάτιδα της επικής ποίησης, της ρητορικής και όλων των καλών τεχνών.  Ήταν η μεγαλύτερη, η πιο σεβαστή, η πιο σοβαρή, η πιο σοφή και η πιο αποφασιστική από τις Μούσες.  Ήταν νέα, ωραία, με μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα, με άνθη στο κεφάλι ή κισσό, στο δεξί χέρι να κρατούσε δάφνες και στο αριστερό δύο βιβλία.

Η Κλειώ ήταν η Μούσα της Ιστορίας. Ήταν δαφνοστεφανωμένη και φορούσε κόκκινο ρούχα. Στο δεξί της χέρι κρατούσε μία σάλπιγγα και στο αριστερό ένα βιβλίο.

Η Ευτέρπη  ήταν η μούσα της Μουσικής. Ήταν δαφνοστεφανωμένη καιέπαιζε αυλό. Συνήθως τη συντρόφευε ο Έρωτας.

Η Τερψιχόρη ήταν η Μούσα του χορού. Ήταν δαφνοστεφανωμένη, έπαιζε άρπα και να χόρευε χαρούμενη, ενώ τα πόδια της μόλις να ακουμπούσαν στη γη.

                Η Ερατώ ήταν η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Έπαιζε λύρα και σχεδόν πάντα ήταν γυμνή. Ήταν προστάτιδα του γάμου και του έρωτα. 

Η Μελπομένη ήταν Μούσα της τραγωδίας Το όνομά της βγαίνει από το ρήμα μέλπω, που σημαίνει υμνώ. Φορούσε μάσκα τραγωδίας, θυμωμένη, δαφνοστεφανωμένη με σκήπτρο και ρόπαλο στα χέρια.

Η Θάλεια ήταν προστάτιδα της ευθυμίας. Ανακάλυψε την κωμωδία, τη γεωμετρία, την αρχιτεκτονική και τη γεωργία. Ήταν, επίσης, προστάτιδα και των Συμποσίων. Είχε υπό την προστασία της τη βουκολική ποίηση, δηλαδή τα αντίστοιχα σημερινά δημοτικά τραγούδια και αργότερα την κωμωδία. Συνήθως, φορούσε  στεφάνι κισσού, και κρατούσε στο αριστερό χέρι μάσκα θεάτρου και στο δεξί ραβδί, με ελαφριά ένδυση. Το όνομά της προήλθε από το ρήμα θαλλέω, που σημαίνει ανθίζω πλούσια, ευδοκιμώ.

Η Πολύμνια ήταν η Μούσα των ιερών ύμνων και της ευγλωττίας. Η εμφάνισή της φαινόταν σαν να διακατέχεται από κάποια βαθιά σκέψη και ανάμνηση. Επρόκειτο για μία πολύ σοβαρή γυναίκα, συλλογισμένη και στοχαστική.

Η Ουρανία θεωρούνταν εφευρέτης και προστάτιδα της Αστρονομίας και της Αστρολογίας. Συνήθως φορούσε ένα στεφάνι σε σχήμα αστεριού και κρατούσε στο αριστερό χέρι την παγκόσμια σφαίρα και στο δεξιό διαβήτη, που αποτελούν και τα σύμβολά της.

Διασκευή
Σωτηρούλα Ευθυμιάδου