Όλοι μας, είτε
λίγο είτε πολύ, είτε το παραδεχόμαστε είτε το αποκρύπτουμε εντέχνως, ένα πράγμα
θέλουμε ∙
Να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Να αφεθούμε στα χέρια του θεού Έρωτα και να μας
μεταμορφώσει, όπως μόνο εκείνος ξέρει. Τι νόημα έχει η ζωή χωρίς τον έρωτα,
χωρίς την αγάπη…;
Πόσες φορές δε λαχταρίσαμε εκείνο τον παράφορο έρωτα, που σαν πύρινη λαίλαπα εισβάλλει ξαφνικά στη ζωή μας και τα αλλάζει όλα. Που σαν την άνοιξη μετά τη βαρυχειμωνιά μας ξυπνά από το λήθαργο και μας αναζωογονεί; Αχ ο έρωτας παράφορος και έντονος μας παρασέρνει σε μονοπάτια αδιάβατα. Και τα λησμονούμε όλα, καθήκοντα και υποχρεώσεις και διόλου μας ενδιαφέρει. Μονάχα θέλουμε να βρισκόμαστε δίπλα σε εκείνο το άτομο, το ένα. Να το αγγίζουμε, να του μιλάμε, να το μυρίζουμε και να μην μας φτάνουν όλες οι αισθήσεις για να το χορτάσουμε. Εκείνος ο έρωτας που σε κάνει να νιώθεις παιδαρέλι, όταν είσαι δίπλα στον άλλον, που μακριά του δε μπορείς να ζήσεις. Δε μπορείς να φανταστείς τη ζωή δίχως την παρουσία του. Όταν σε κάθε σκέψη σου τον κουβαλάς και οι ορμόνες σου εκρήγνυνται σαν πυροτεχνήματα και σε στροβιλίζουν στα ουράνια. Εκείνον τον έρωτα αναζητούμε και προσδοκούμε, εκείνον που κάνει την αιωνιότητα να μοιάζει μια στιγμή. Εκείνον που ο χρόνος δεν είναι ποτέ αρκετός και ικανός να σβήσει τη δίψα των εραστών.
Και αν είμαστε
αρκετά τυχεροί και τον συναντήσουμε πρέπει να είμαστε άλλο τόσο ώριμοι για να
τον ζήσουμε και να τον κρατήσουμε. Γιατί αν κάτι είναι όμορφο στον έρωτα είναι
η προσωρινότητα του, η οποία θυμίζει το άνθος του κάκτου. Έρχεται σαν
νοικοκύρης την αυγή και φεύγει σαν κλέφτης το δείλι … και αφήνει την πόρτα
ανοιχτή! Τότε ή θα αφήσουμε το σκοτάδι να μπει ή θα καλωσορίσουμε την αγάπη.
Η αγάπη έρχεται
σαν μαϊστράλι και μας περιβάλλει. Δεν μας παγώνει ούτε μας στεγνώνει, παρά μας αφήνει
να ανασάνουμε βαθιά, να γεμίσουμε τα πνευμόνια μας οξυγόνο και να ονειρευτούμε
την κοινή ζωή. Η αγάπη είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή μας, που την κάνει να
φαίνεται όμορφη. Δίχως αυτή όλα δείχνουν σκοτεινά και μουχλιασμένα. Η αγάπη δεν
αφορά μόνο τη σάρκα και τις ηδονές της αλλά και την ψυχή και το νου. Πλέον δε
μιλάμε μονάχα για εραστές αλλά για συντρόφους, συνοδοιπόρους και συμβίους .
Στην αγάπη δε νοείται ζωή χωρίς τον άλλον και γι’ αυτό κάνεις τα πάντα για να
μην τον χάσεις. Όχι από εγωισμό ούτε από κυριαρχία αλλά από σεβασμό και
εκτίμηση. Καθώς το άλλο άτομο είναι πολύτιμο μέσα στη σχέση, όπως και εσύ, και
γι’ αυτό πρέπει να τιμάται εκατέρωθεν αλλά και να εκτιμάται η αξία και η
αυτονομία του. Η αγάπη δεν είναι ένα απλό συναίσθημα ∙ είναι συμφωνία ψυχών βασισμένη στην αρμονία,
την αφοσίωση και την αντοχή στο χρόνο.
Εύχομαι αν δεν
είστε από τους τυχερούς που γεύονται τους παραδείσιους καρπούς της αγάπης
σύντομα οι καρδιές σας να πάλλονται από τα βέλη του έρωτα…
Σωτηρούλα Ευθυμιάδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου